Een stap voor de trots - de beste queer-shows in West End

Slave Play

Als je net lekker comfortabel wilt gaan zitten, doe dat dan maar niet. Dit toneelstuk, geschreven door de productieve kunstenaar Jeremy O. Harris tijdens zijn tijd aan Yale, is in alle opzichten een verontrustend verhaal. In drie bedrijven neemt Jeremy ons mee door het verhaal van drie gemengde stellen en hun experimenten met seksuele prestatietherapie uit de tijd vóór de Amerikaanse Burgeroorlog. Hoewel één van de stellen inderdaad een homoseksuele relatie heeft, gaat zelfs het overkoepelende verhaal over seksuele instemming, speelt het met de grenzen van gepast seksueel gedrag en verweeft het op knappe wijze de geschiedenis van seksueel misbruik door meesters en slaven in het Amerika van vóór de afschaffing van de slavernij.

O. Harris, die zichzelf als homo beschouwt, heeft veel van zijn eigen ervaringen in het verhaal verwerkt en gaat met harde realiteiten in op de gevoelige thema’s. Het toneelstuk heeft in veel opzichten een cruciale rol gespeeld, niet alleen voor de toneelschrijver, maar ook voor de zwarte en LGBTQA+-gemeenschappen als geheel. De eerste openbare vertoning in september 2019 was tegelijkertijd het begin van de voorstelling ‘Black out’. Hoewel de show in 2021 maar liefst 12 Tony-nominaties kreeg – een record – ging hij uiteindelijk zonder prijzen naar huis. Gelukkig voor O. Harris zorgde dat er niet voor dat de productie geen heet hangijzer werd.

& Juliet

Voor de Canadese schrijver David West Read is dit niet zijn eerste keer. Zijn baanbrekende serie, Schitt’s Creek, wordt algemeen gezien als de heilige graal van queer-vertegenwoordiging in de mediawereld. Maar deze hervertelling van Shakespeare’s klassieke liefdesverhaal is anders. Deze jukeboxmusical is vrolijk, sprankelend en heeft alles wat je van een coming-of-age-verhaal mag verwachten. Juliet is hier geen dame in nood die aan een balkon hangt, ze is op reis naar Parijs met haar beste vriendinnen.

Een van hen is May, een non-binair personage dat wordt gespeeld door de trans-non-binaire artiest Justin David Sullivan. Deze productie slaagt er niet alleen uitstekend in om gender-stereotypen in een nieuw licht te plaatsen, maar doet dat ook met veel respect. Hun reis naar zelfacceptatie en het vinden van hun eigen stem wordt prachtig in beeld gebracht met spetterende nummers. Het is niet alleen de popmuziek die je blij maakt; de show is echt inclusief, met veel leden van de cast en crew die zich niet identificeren met het binaire gendermodel.

Verdomde mannen

Het geweldige toneelstuk van Joe Dipietro is gebaseerd op een al even gedurfde Klassieker uit 1897, La Ronde, van Arthur Schnitzler. Ondanks de suggestieve titel wordt er in het script grotendeels afgezien van expliciete naaktscènes; alle seksuele handelingen vinden in het donker plaats. De focus ligt juist op de emotionele reis van de tien mannen die met elkaar verweven seksuele ontmoetingen beleven. Het centrale thema is de seksuele estafette, die ons meeneemt langs een hoer, een soldaat, een leraar, een student, een getrouwde man, een financier, een pornoster, een toneelschrijver, een acteur, een journalist, en weer terug. Elk personage is goed uitgewerkt en laat een breed scala aan seksuele uitingen zien. Ook de aard van hun relaties verschilt: terwijl sommigen de voorkeur geven aan monogamie, genieten anderen juist van hun seksuele vrijheid. In de meer dan 14 jaar dat de voorstelling loopt, heeft de met een Tony Award bekroonde toneelschrijver ervoor gezorgd dat zijn werk relevant blijft. En dankzij zijn volhardende inzet is er een luchtige en oprechte weergave van het daten in de 21e eeuw ontstaan.

Jammer - De Musical

Ursula, de duivelse Sea Witch, wordt al heel lang gezien als een daad van verzet tegen de queer-gemeenschap. Het is algemeen bekend dat Disney haar gewoon heeft gekopieerd van de dragqueen met grote populariteit Divine, zonder haar ook maar een ‘hoe ging het?’ te vragen. Deze muzikale parodie is Daniel Foxx en de daverende reactie van de LGBTQA+-gemeenschap. Van alle queer personages die op het scherm zijn belasterd en onrecht is aangedaan, is Ursula een legende. En in deze vermakelijke hitmusical verovert ze haar troon terug als het meedogenloze, eerbare icoon met een maatje meer. Te midden van een zee aan vrolijke zeedieren, hilarische songteksten en een glamoureuze cast brengen de makers bewust een eerbetoon aan alle queer-iconen die er hadden kunnen zijn. En alsof de camp-productie nog niet genoeg was, wordt Ariel zelf gespeeld door de charismatische dragqueen River Medley (bekend van RuPaul’s Drag Race). Ariel is vol lust, Ursula kijkt minachtend en het publiek ligt echt in een deuk!

Iedereen heeft het over Jamie

Over het algemeen is het vaak lastig om cheerleaders te vinden die bereid zijn hun verhaal te vertellen. Maar niet voor Jamie Campbell. De Britse dragqueen, ook bekend als Fifi la True, aarzelde niet om producenten in heel Londen op te zoeken, totdat zijn verhaal werd uitgelicht in de BBC-serie Extraordinary Me. Zo kwam Tom MacRae op het idee voor zijn baanbrekende musical.

Op zijn 16e heeft Jamie besloten dat hij dragqueen wil worden. En hoewel zijn loopbaanadviseur hem vertelde dat dat onrealistisch was, zette de jonge Jamie toch door. Tijdens zijn reis kwam hij pestkoppen tegen, een voormalige dragqueen, een teleurgestelde vader en een bekrompen samenleving. Maar zijn liefhebbende moeder en zijn goede vriendin Pritti helpen hem om de kansen te overwinnen. Deze ontroerende musical laat zien dat de vreugde van acceptatie thuis begint.

Zes - De Musical

Het is niet zo gek dat veel queer-verhalen een nieuwe draai geven aan verouderde verhalen. Een daarvan is het verhaal van de zes ongelukkige vrouwen van Hendrik VIII. Het trieste lot dat elk van hen trof – liefdesverdriet, echtscheiding en onthoofding – vormde de inspiratie voor dit komische popconcert. De koninginnen hebben de geschiedenis op zijn kop gezet en hun rechtmatige plek ingenomen in het koninkrijk van de liefde. De met een Tony Award bekroonde musical heeft veel queer-elementen, maar scoort buitengewoon goed op het gebied van representatie. Een van de schrijvers, Toby Marlow, identificeert zich als non-binair en de productie staat erom bekend queer artiesten te casten. Maar bovenal is het creatieve team, met onder andere Lucy Moss en Jamie Armitage, geprezen omdat ze patriarchale verhalen aan de kaak stellen, zusterschap bevorderen en de vicieuze cirkel van misbruik doorbreken.

De favorieten van vorig jaar -

Kinky Boots

Een Tony Award-winnend team, glitter, glamour en heel veel Kinky Boots komen samen om in deze hitmusical allerlei grenzen te doorbreken. Het verhaal gaat over Charlie, die er alles aan doet om de schoenenfabriek van zijn vader te redden, met hulp van de levendige dragqueen Lola.

Cowboys

Deze onverwachte hit verandert het ruige Wilde Westen in een vruchtbare bodem voor seksuele ontluiking. De mannen zijn weg, en nu komt er een non-binaire bandiet om de dag te redden. Samen met de vrouwen helpen ze om gendernormen ter discussie te stellen, en zo een broodnodige revolutie op gang te brengen.

Orlando

Sarah Ruhl heeft het autobiografische werk van Virginia Woolf bewerkt tot deze boeiende verkenning van genderidentiteit. De hoofdpersoon reist door het Engeland van de Elizabethaanse tijd en ondergaat daarbij een verbazingwekkende verandering, zowel op het gebied van Gender als emotioneel.

Beste vijanden

James Grahams kenmerkende politieke toelichting komt duidelijk naar voren in dit intense Drama, dat de diepgaande interacties volgt tussen een conservatieve commentator en een liberale, biseksuele auteur in het Amerika van 1968.

Es & Flo

Esme en Flo hebben elkaar 40 jaar geleden ontmoet en werden hopeloos verliefd. Maar het heimelijke stel krijgt te maken met nieuwe problemen: bij Es wordt een terminale ziekte vastgesteld en Flo moet alles op alles zetten om de vrouw van wie ze houdt te redden. De twee vrouwen doen hun best om hun leven samen te blijven delen, ondanks de liefde, het verlies en het leed.