Przejdź do głównej treści‌

Architektura teatru Globe | Żywe doświadczenie stylu elżbietańskiego na żywo

Architektura teatru Shakespeare's Globe zachęca podróżników zainteresowanych designem do zwiedzania tej wciągającej, drewnianej rekonstrukcji oryginalnego teatru z 1599 roku. Od sceny wysuniętej na otwartą przestrzeń, przez charakterystyczny dach kryty strzechą, aż po wielokątną konstrukcję – historia tej architektury pozwala zwiedzającym poczuć dziedzictwo elżbietańskiej sztuki projektowej i geniusz architektów teatru Globe: Cuthberta i Richarda Burbage’ów oraz ich zespołu. Gotowy, żeby wkroczyć w historię?

Krótki przegląd architektury teatru Globe

Group of people outside Shakespeare’s Globe Theatre in London.
  • Oficjalna nazwa: Shakespeare's Globe (współczesna rekonstrukcja oryginalnego teatru Globe)
  • Typ: Elżbietański teatr na świeżym powietrzu w dzielnicy Bankside w Londynie
  • Rok założenia: Pierwotnie zbudowany w 1599 r.; odbudowany i otwarty w 1997 r.
  • Lokalizacja: 21 New Globe Walk, Londyn SE1 9DT, Wielka Brytania
  • Styl architektoniczny: Wielokątny amfiteatr o konstrukcji drewnianej z sceną wysuniętą do przodu
  • Projektanci/wykonawcy: Zbudowany przez Cuthberta i Richarda Burbage’ów oraz trupę Lord Chamberlain’s Men, w skład której wchodził Szekspir

Style architektoniczne i wpływy

Shakespeare's Globe Theatre exterior in London with tourists exploring the historic site.

Projekt teatru Globe stanowi połączenie elżbietańskiej architektury teatralnej, wpływów klasycznej architektury rzymskiej oraz praktycznych tradycji inscenizacyjnych. Jego okrągły (a właściwie dwudziestościenny) wielokątny kształt nawiązywał do rzymskich amfiteatrów, co miało nadać mu prestiż, ale jednocześnie czerpał z angielskich tradycji przedstawień wędrownych i inscenizacji na dziedzińcach karczm – dzięki centralnemu dziedzińcowi otoczonemu galeriami.

Wykonana w całości z dębu angielskiego z połączeniami na czopy i wpusty (bez stali konstrukcyjnej), rekonstrukcja z 1997 roku wykorzystuje tradycyjne techniki stolarskie oparte na badaniach McCurdy’ego oraz znaleziskach archeologicznych (takich jak tralki z wykopalisk przy Rose Theatre). Efektem jest estetyka, która zachęca do dotknięcia i jest autentyczna.

Najważniejsze inspiracje:

  • Tradycja teatru rzymskiego: Nazwa i ogólny wygląd przywodzą na myśl wielkość w stylu Koloseum.
  • Scenografia na dziedzińcu elżbietańskiej gospody: Główny poziom widowni otoczony jest parterem i galeriami.
  • Lokalne usługi stolarskie i materiały: Dach kryty strzechą, tynk wapienny z dodatkiem koziej sierści oraz drewniana konstrukcja szkieletowa – to wszystko odzwierciedla historyczne elżbietańskie tradycje budowlane

Główne punkty projektu i charakterystyczne cechy

Add this specific design/stage angle picture of the globe theatre
1/5

Stopień napędowy i plac

Podwyższona scena wystaje w stronę środkowej strefy dla widzów stojących („groundlings”) bez żadnej przegrody, co tworzy bezpośrednią bliskość i angażuje publiczność.

Trzy poziomy galerii

Wokół boiska znajdują się trzy galerie – bilety na miejsca stojące na parterze są tańsze niż na miejsca siedzące na wyższych poziomach, co pozwala zaspokoić potrzeby wszystkich klas społecznych i zapewnia widoczność z różnych poziomów.

Dach kryty strzechą i otwarta arena

Zadaszone są tylko scena i trybuny; dach sceny („the Heavens”) jest pokryty strzechą (pierwszy taki dach w Londynie od 1666 roku), a dziedziniec pozostaje otwarty i oświetlony naturalnym światłem.

Klapa w scenie

W scenie wbudowana jest klapa pod malowanym sufitem przedstawiającym „Niebo”, która służy do efektownych wejść i pojawiania się postaci z góry.

Architektura drewniana i wielokątna konstrukcja szkieletowa

Konstrukcja to dwudziestoboczny drewniany wielokąt przypominający okrąg, zbudowany z dębowych belek, tynku wapiennego i przy użyciu historycznych technik, bez użycia stali.

Kto to zaprojektował?

Cuthbert i Richard Burbage oraz trupa Lord Chamberlain’s Men (oryginał z 1599 r.)

  • Pod koniec 1598 roku, Cuthbert i Richard Burbage, synowie przedsiębiorcy teatralnego Jamesa Burbage’a, podjęli odważną decyzję, gdy wygasła ich umowa najmu The Theatre w Shoreditch. Mając prawo do rozebrania tej budowli, razem ze stolarzem Peterem Streetem i dwunastoma innymi osobami skonfiskowali drewno, przetransportowali je przez Tamizę i wykorzystali do budowy nowego teatru w dzielnicy Bankside.
  • Ich trupa, Lord Chamberlain’s Men (później znana jako King’s Men), stworzyła konsorcjum, w skład którego wchodzili Szekspir, John Heminges, Augustine Phillips, Thomas Pope i inni, a każdy z nich miał swój udział w własności i prowadzeniu tego miejsca. Cuthbert i Richard mieli po 25% udziałów, a reszta została podzielona między pozostałych członków.
  • Dzięki ich wizji powstał dwudziestoboczny amfiteatr na świeżym powietrzu z drewnianą konstrukcją szkieletową – wciągająca elżbietańska budowla łącząca formę inspirowaną stylem rzymskim, tradycje sceniczne z podwórek karczm oraz ich własny projekt przedstawień. Sam Szekspir został współwłaścicielem teatru i wystawił na jego scenie wysuniętej do przodu wiele ze swoich najsłynniejszych sztuk.

Sam Wanamaker i Tim McCurdy (współczesna rekonstrukcja z 1997 r.)

  • Kilka wieków później Sam Wanamaker, amerykański aktor i Reżyser, rozpoczął trwającą całe życie kampanię na rzecz odbudowy teatru Globe w pobliżu jego pierwotnej lokalizacji. W 1970 roku założył fundację Shakespeare's Globe Trust i aż do swojej śmierci w 1993 roku niestrudzenie zbierał fundusze oraz kierował pracami związanymi z planowaniem. Dzięki wsparciu takich patronów jak książę Filip i John Gielgud jego wizja w końcu nabrała rozpędu.
  • Do projektu renowacji dołączyli Peter McCurdy oraz firma McCurdy & Co., których doświadczenie w dziedzinie stolarstwa dębowego w warsztacie oraz zabytkowych konstrukcji szkieletowych sięga 1989 roku. W ścisłej współpracy z architektem odbudowy Jonem Greenfieldem (z zespołu Allies + Morrison i Theo Crosby’ego), udało im się przełożyć wyniki badań naukowych na wierną rekonstrukcję budynku, wykorzystując dąb angielski, tradycyjne połączenia na czopy i wpusty oraz dach kryty strzechą (na podstawie specjalnego zwolnienia prawnego).
  • Efektem tego było otwarcie Shakespeare's Globe w 1997 roku – autentycznej rekonstrukcji teatru z 1599 roku, w której starannie zadbano o detale z tamtej epoki, łącząc je z nowoczesnymi standardami bezpieczeństwa. Chociaż Wanamaker nie doczekał się jego ukończenia, to właśnie jego wizja oraz kunszt McCurdy’ego nadały kształt temu kultowemu drewnianemu amfiteatrowi, którym dziś zachwycają się turyści

Etapy budowy

Faza 1: Pierwotny „Globe” (1599–1613)

Zbudowano go w pośpiechu w 1599 roku z drewna pochodzącego z rozebranego teatru „The Theatre”. Zaprojektowany jako dwudziestoboczny, trzypiętrowy amfiteatr pod gołym niebem, mieszczący około 3 000 osób.

Faza 2: Odbudowa po pożarze (1614–1644)

Teatr Globe, który spłonął w 1613 roku, został odbudowany w 1614 roku z dachem pokrytym dachówką, żeby zmniejszyć ryzyko pożaru. Był w użyciu aż do momentu, gdy w 1644 roku purytanie go zamknęli i zburzyli.

Faza 3: Nowoczesna odbudowa (lata 90. – 1997)

Sam Wanamaker kierował projektem mającym na celu jak najwierniejsze odtworzenie teatru Globe. Zespół Tima McCurdy’ego wykorzystał tradycyjne metody stolarskie, dąb angielski, dach kryty strzechą (ognioodporny), ukryte tryskacze oraz nowoczesne standardy bezpieczeństwa

Wnętrze i wygląd zewnętrzny

Wygląd zewnętrzny

  • Z zewnątrz architektura teatru Globe wygląda jak pomalowana na biało drewniana konstrukcja wielokątna z belkami z czarnego dębu i wypełnieniem z tynku wapiennego, co przypomina elżbietańskie fasady.
  • Zwiedzający widzą strzechowy dach wystający ponad poziomy galerii oraz otwarty dziedziniec za sceną. Ten projekt łączy w sobie wierność historyczną i efektowny wygląd.
  • Stoi w dzielnicy Bankside, niedaleko pierwotnego miejsca, ale jest nieco przesunięty ze względu na współczesne ograniczenia

Wnętrze

  • W środku trzy poziomy galerii otaczają otwarty dziedziniec, wpuszczając do wnętrza naturalne światło. Na parterze jest pełno stojących gości na betonowej podłodze (nowoczesnej), co przypomina dawny, pokryty słomą, ziemisty dziedziniec.
  • Scena rozciąga się na podwórze, jest podtrzymywana przez filary, a nad nią widać pomalowany sufit przedstawiający „Niebiosa”.
  • Klapa sceniczna i balkon w kulisie pozwalają na efektowne inscenizacje i wejścia na scenę. Ta architektoniczna prostota potęguje surową siłę teatralną

Często zadawane pytania dotyczące architektury teatru Globe

Był pionierem w tworzeniu scen na świeżym powietrzu, scen z wysuniętym podestem oraz koncepcji wciągającej publiczność, które zdefiniowały teatr elżbietański i do dziś mają duży wpływ.

Czytaj dalej